Ο μικρός πάει κομμωτήριο

      Ο μικρός ξαμολιέται χωρίς μπουφάν στο αυτοκίνητο μετά από μία ηρωική μάχη να πάρει το dvd του bob του σφουγγαράκη στον παιδικό. (Για την Ιστορία Δόλια Μάνα – Μπομπ Σφουγγαράκης : 1 – 0). Φτάνει στο αυτοκίνητο και κοντοστέκεται. Παίρνει πόζα και ως οσκαρικός θεατρίνος που είσαι αρχίζει να απαγγέλει στην ομίχλη.

      - Αγαπημένη μου γιαγιάκα μου έχεις λείψει πολλά χρόνια! Πού πήρες το αυτοκίνητο και πήγες; Γιατί με άφησες μόνο μου;

      *Στο κομμωτήριο*

-     Μαμά!

-     Προχώρα. Μη φοβάσαι.

-     Θα με φάει!

-     Δεν θα σε φάει. Δεν τρώει τα καλά παιδάκια ο Συβέστρος.

-     Και τότε ποια παιδάκια τρώει;

-     ……..

-          Μαμάαααα! Μαμάααα!!!!

-          Τι έγινε;

-          Έλα να δεις! Ο Συλβέστρος (το κανίς) έκανε τσίσα του! Να πάει τιμωρία!

-          Να κοίτα. Ντράπηκε και πήγε και στέκεται στην άκρη!

(Ο μικρός παίρνει πόζα πάνω από τον κακομοίρη τον σκυλάκο που έχει μαζευτεί κουβάρι)

-          Αχ! Συλβέστ(ρ)ο! ΑΑΑΧ! Τι θα γίνει με σένα επιτέλους; ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ; Εκεί να μείνεις 100 χρόνια!

-          Γιατί; Τι σου φταιξε ο κακόμοιρος να μείνει εκεί; Είναι 100 χρονών; Πόσο είναι Σούλα;

-          4

-          Τ΄ άκουσες; Όσο και εσύ. Θες εσύ να κάτσεις 100 χρόνια;

-          Εγώ δεν κατούρησα εδώ! … Πού κατούρησα μαμά;

-          Στο σπίτι, στο κρεβάτι, στο χαλί… όπου μπορούσες και όπου πρόλαβες αγάπη μου….

-          Χρατς! Χρουτς!

-          Τι κάνεις εκεί; Πάλι μπουκώνεσαι με καραμέλες;

(3 στο στόμα, 2 σε κάθε τσέπη και 2 στο χέρι!)

-     Δεν κάνει τόσες πολλές! (Οι καραμέλες απομακρύνονται… με συνοπτικές διαδικασίες)

- Κυρίααααα Σούυυυυυυυυλα; Πείτε της ότι δεν επιτρέπεται! Δεν σας ζήτησε την άδεια! Κυρία Σουυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυλα! Η μαμά δεν θα κάνει ότι θέλει. ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ!

Στο δρόμο για τον παιδικό

-          Μαμάααα με πονάει η κοιλιά μου

-          Θες να μην πάμε στον παιδικό

-          Μισό λεπτό. Για να το σκεφτώ λίγο…..

-          Οκ. Τα παιδιά θα παίζουν στο σχολείο αλλά αν σε πονάει η κοιλιά να πάμε σπίτι.

-          Μου πέρασε η κοιλιά.

Σααααααακη!

( Ο μικρός έχει πέσει στο διάδρομο στο πάτωμα και φωνάζει)

- Ο παππούς μου το άλλαξε!!!

(Έβλεπαν μαζί τηλεόραση και την ώρα που είχε ρεπορτάζ Σάκη ο παππούς υπέπεσε στο ολίσθημα του να αλλάξει κανάλι. Εγώ στο άλλο δωμάτιο κάνω ότι δεν τον ακούω για να δω μέχρι που θα το φτάσει. )

- Ο παππούς το άλλαξε το Σακηηηηηηη…..

( Καθώς βλέπει ότι ο παππούς δεν έχει σκοπό να αλλάξει κανάλι από την μία και εγώ δεν σηκώνομαι από την άλλη αρχίζει να σέρνεται σαν ΟΥΚας στο πάτωμα πλησιάζοντας με. Συνεχίζει να φωνάζει.)

- Ο παππούς μου το άλλαξε!!!!

( Νευριασμένος -καθώς δεν του δίνω σημασία- παίρνει τη στροφή και αρχίζει να απομακρύνεται –σερνόμενος πάντα- . Όταν συνειδητοποιεί ότι έχει απομακρυνθεί υπέρ το δέον, επιστρέφει με την φιδίσια όπισθεν και με μια οσκαρική ερμηνεία πέφτει ο μισός στο δωμάτιο και ο μισός στο διάδρομο.)

- Ο παππούς μου το άλλαξε!!!!

( Η μάχη ήταν άνιση. Σηκώθηκα και τον μάζεψα μαζί με το παγουρίνο, το κουτί με τα αυτοκινητάκια που είχε φορέσει χιαστί και το κινητό που είχε στο χέρι. Συνέχισε να γκρινιάζει «ο παππουουουουουους…..» μέχρι μου τον έβαλα στο κρεβάτι και είδαμε τι άλλο Σααααακη)

Άντε και του χρόνου σπίτι μας!

Γιατί με τ(ρ)ως;;;;

- γμφ.. νιαμ...νιαμ
- νοναααα... γιατί με τ(ρ)ως;
- γιατί είσαι νόστιμος!
- αααααα....

Μαμά Παντρεύτηκα!

- Μπράβο παιδί μου
- Πότε παντρεύτηκες;
- Στον παιδικό.
- Με ποια;
- Την Υβόννη.
- Τίνος ιδέα ήταν;
- Εγώ είπα να παντρευτούμε.
- Και τώρα τι θα κάνετε που παντρευτήκατε;
- .................

(Ακόμα περιμένω τη απάντηση)

Γκίλι Γκίλι!!!

Ο μικρός πλησιάζει αθόρυβα αλλά αποφσιστικά. Όταν τον αντιλαμβάνομαι με μια κίνηση που θα την ζήλευε οποιοδήποτε αιλουροειδές τίνάζεται επάνω μου, χώνει τα χέρια του στο λαιμό μου και αρχίζει να με γαργαλάει γελώντας και φωνάζοντας

- Γκίλι Γκίλι!!!

Κουρασμένη γυρίζω και του λέω.

- Δεν θέλω Γκίλι Γκίλι.

Κοκκαλώνει για κάποια δέκατα του δευτερολέπτου ανέκφραστος. Πριν προλάβω να τον ξεκολήσω, με γραπώνει, με ρίχνει κάτω και αρχίζει πιο δυνατά αυτή τη φορά.

- ΓΚΟΥΛΑ! ΓΚΟΥΛΑ!!!

Τα μελομακάρονα

Ο μικρός είναι τρομερά γλυκατζής σε σημείο που έχουμε αναγκαστεί να βγαίνουν τα γλυκά με το δελτίο και σε συσκευασία δείγματος π.χ. σοκοφρετίνια, σοκολατάκια κ.τ.λ. γιατί πηγαίνει και κλαίγεται στον καθένα ξεχωριστά με υπομονή και επιμονή μέχρι να του δώσει γλυκό ή "κάτι τις" όπως το ζητά. Το αποτέλεσμα είναι ο μικρός να τσακίζει τουλάχιστον 2 σοκολάτες χώρια τις καραμέλες κ.τ.λ.
Τα Χριστούγεννα λοιπόν όταν πήγαινε 5 η ώρα το απόγευμα, αφού είχε ξυπνήσει, είχε ζωγραφίσει κόλλες, τοίχους, μούτρα κ.τ.λ. περιμέναμε να αρχίσει ο πανικός.

- ΚΑΤΙ ΤΙΣ! ΚΑΤΙ ΤΙΣ! ΚΑΤΙ ΤΙΣ!

Ο μικρός σιωπή. Λέγαμε θα του έδωσε κάποιος άλλος γλυκό και θα μπούκωσε και ησυχάσαμε. Ένα απόγευμα έτυχε και ήμασταν όλοι μαζί και πάλι ο μικρός δεν ζήτησε τίποτα. Το θέμα γινόταν όλο και πιο ύποπτο, οπότε ξεκινήσαμε την παρακολούθηση.
Εκεί που ο μικρός σουρεαλιστής ζωγράφιζε, σταματά και κάνει μεταβολή για την κουζίνα. Αθόρυβα πηγαίνω πίσω του και τον βλέπω να έχει ανοίξει το ντουλάπι της κουζίνας, να έχει χωθεί ο μισός μέσα, να βουτά 1 μελομακάρονο από την πιατέλα που ήταν πίσω-πισω, να το χώνει γρήγορα-γρήγορα στο στόμα και να επιστρέφει γρήγορα στη θέση του σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Περιττό να σας πω ότι βούταγε τουλάχιστον 3-4 μελομακάρονα ημερησίως με αυτόν τον τρόπο δίχως να τον έχει υποψιαστεί κανείς μέχρι εκείνη τη στιγμή που τον έκανα τσακωτό. Βλέπαμε τα μελομακάρονα που εξαφανίζονταν αλλά όλοι νόμιζαν ότι τα έτρωγα εγώ....

Πού είναι τα γυαλιά οέο;;;;

Λήψη 1η

- Μικρέ πάρε τα γυαλιά σου να τα φορέσεις.

Ο μικρός πιάνει με τον δεικτη και τον αντιχειρα εκατερωθεν τα κρύσταλλα και τα τοποθετεί στη μύτη.

Λήψη 2η

- Μικρέ τα λέρωσες τα γυαλιά. Δωσ' τα μου να τα καθαρίσω.
- Όχι. Εγώ.
Αρπάζει το πανάκι, πιάνει ξανά τα γυαλιά από τα κρύσταλλα και αρχίζει να γυαλίζει τους βραχίονες με επιμέλεια καμαρωτός - καμαρωτός.

(Σ.Μ. 2 ώρες αργότερα είχε καταφέρει να εξαφανίσει τα γυαλιά. Μέχρι στιγμής παρά τις συστηματικές και οργανωμένες έρευνες το μόνο που έχει ανακαλυφθεί είναι η θήκη και το πανάκι και τρέμουμε για το πότε θα ακουστεί το ΣΚΡΡΡΡΡΡΡΡΡΑΤΣ.... και θα το πάρουμε απόφαση να πάμε για νέο ζευγάρι... το πρώτο την πάλεψε 2 ώρες.. το επόμενο;)

*Τσισάκια*

- Μαμά ΠΟΥ ΠΑΣ;
- Στο μπάνιο.
- ΚΑΤΟΥΛΙΕΣΑΙ ΠΑΝΩ ΣΟΥ;;;
*μαμά-ρόμπα ξεκούμπωτη*

(Μερικές μέρες πίσω...

βζζζζ....

Ο Γλυκούλης έχει βγει για ψώνια με την γιαγιά και την νονά. Φέρνουν ατελείωτες βόλτες και ο μικρός με την γιαγιά μένουν στο αυτοκίνητο γιατί δεν υπάρχει θέση για parking ούτε για δείγμα. Η γιαγιά θέλει να πάει τουαλέτα. Την ακούει ο μικρός και αρχίζει να την πειράζει.

- Γιαγιά τι έχεις;
- Θέλω να πάω στο μπάνιο
- Γιατί;
- Κατουριέμαι πάνω μου!
- Να πήγαινε εκεί πέρα, όπως πάει ο παππούς
- Όχι, είναι δρόμος. Δώσε μου την χούφτα σου να κάνω τσίσα.
- ΟΧΙ!
- Δεν είμαι κρίμα;
- .....
- Δώσε μου το μπουφάν σου τότε
- ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ! Δε στο δίνω! Είναι δικό μου! ΝΟΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!! )

*Πρίτσες*

*Αγκαλιά στο κρεββάτι με την γιαγιά του*

Γιαγιά - Ποιος έριξε πρίτσα;
Γλυκούλης - ΕΣΥ!
Γιαγιά - Αν την έριξες εσύ όμως θα σου πέσουν τώρα όλα τα δόντια...

*σηκώνεται έντρομος από το κρεβάτι και τρέπεται σε φυγή*

Γλυκούλης - ΟΥΑΑΑΑΑ!!!

(Σ.Μ. Για να του κόψουμε το συνήθειο να κοιμάται με την γιαγιά, του λέμε σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση ότι όποιος κοιμάται με την γιαγιά πέφτουν τα δόντια γιατί η γιαγιά στον ύπνο της ρίχνει πρίτσες ... μόλις δουν ότι έπεσε το πρώτο αρχίζουν και το ξανασκεφτονται, μόλις αρχίσουν και πέφτουν το 1 πίσω από το άλλο, το κόβουν μαχαίρι!)

Πωπώ Ζημιάααα

Ο μικρός έκανε το θαύμα του με μια μεγαλοπρεπη ζημιά.

- Ζήτα συγγνώμη.
- Όχι.
(Μεταβολή, περήφανη αποχώρηση)
.....

- Νονά, η μαμά με έδιωξε!!!
- Τι έκανες;
- Καλά πάω στον παππού!

(Μετά από λίγο επιστρέφει στο δωμάτιο)

- Μαμά τη δέχομαι τη συγγνώμη σου!

Εγώ σ' αγαπάω πιο πολύ!

- ΕΓΩ ΠΙΟ ΠΟΛΥ!!
- Εγώ σ' αγαπάω πιο πολύ. Για κοίτα. Ψηλάαα. Μέχρι εκεί τον ουρανό.

(τεντωμένο χέρι ψηλά)

- Εγώ πιο πολύ!!!

(τεντώνεται να φτάσει το χέρι)

- Εγώ πιο πολύ. Για κοίτα. Τόοοοσο ψηλά.

(Ο μικρός έχει σηκωθεί όρθιος στις μύτες των ποδιών του. Τεντώνεται και παλεύει να φτάσει πιο ψηλά από τα δάχτυλά μου)

- Εγώ πιο πολύ!!!! Τόοοοοοοοοοοσο ψηλά!!!

(Προσπαθεί να σκαρφαλώσει στο χέρι μου και καθώς δεν τα καταφέρνει, προσπαθεί να το κατεβάσει κάτω, προκειμένου το δικό του χέρι να είναι πιο ψηλά από το δικό μου).

- Κοίτα. Εκεί. Ψηλά. Τόσο πολύυυ σ' αγαπώ.
- ΕΓΩ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΣΟΥ ΕΙΠΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

(Σκαρφαλώνει πάνω μου και αρχίζει να χοροπηδά πατώντας με μέχρι και στο πρόσωπο. Κατεβάζω το χέρι, προλαβαίνει να φωνάξει για 1 τελευταία φορά:

-ΕΓΩ ΠΙΟ ΨΗΛΑ! ΝΙΚΗΣΑ!

πριν τον αρπάξω και τον ρίξω κάτω!

- Σ' έπιασα! Τώρα σ' έχω φυλακή!

Το καλύτερο σχόλιο σε ανάρτηση μου... μακράν!

Ο μικρός σερφάρει στο blog και χαζεύει τις αναρτήσεις, διαλέγει μία, βάζει τη μουσική και γυρίζει χαμογελαστός.

-Μαμά χορεύουμε;

Και αρχίζουμε να χορεύουμε χοροπηδώντας στον καναπέ και στο σαλόνι γελώντας μέχρι τελικής πτώσεως. :)

Πινόκιο

Ο μικρός εκτός από μούτ(ρ)ο είναι και πολύ μεγάλος ψεύτης. Σε σημείο που δεν τον καταλαβαίνεις πότε λέει αλήθεια και πότε ψέματα.

Σημαδεμένος με γρατσουνιές νυχιές στα μούτρα παίζει την στιγμή της αλήθειας, που έχει μετατραπει στην στιγμή του γλυκούλη.
- Έδειρες κανένα παιδάκι σήμερα;
- Όχι.
- Έδειρες την κυρία σήμερα;
- Όχι.
- Έλα δω να μετρήσω την μύτη σου. Μεγάλωσε καθόλου;

(Πλησιάζει την νονά του, η οποία του πιάνει την μύτη στα ρουθούνια και ανοίγει ελαφρά τα δάχτυλά της καθώς απομακρύνεται από τη μύτη του.)

- Πωπωπω!!! Πόσο μεγάλωσε! Για να δούμε και τη δική μου!

(Πιάνει τη μύτη της και απομακρυνόμενη απο τα ρουθούνια της κλείνει τα δάχτυλά της.)

- Κοίτα η δική μου πόσο μικρή είναι και πόσο μεγάλη είναι η δική σου. Λες ψέματα και μεγαλώνει η μύτη σου σαν του Πινόκιο!

(Ο μικρός αρπάζει έντρομος τη μύτη του ουρλιάζοντας)

- ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΠΩ ΨΕΜΑΤΑ! ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΠΩ ΨΕΜΑΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!

Μαμά! Πιάσε με! *Εγχειρίδιο* (Γυμναστικής και ουχί μάχαιρα)

1. Προθέρμανση.

- Μαμά πιάσε με! 20 φολές!

(Τρέξιμο γύρω - γύρω από την τραπεζαρία συνοδευόμενο από μερικά σλάλομ γύρω από το τραπεζάκι του σαλονιού αλλά και μερικές στιγμές ανάπαυλας κάτω από το τραπέζι για τον μικρό.)

2. Κατάρρευση.

- Μαμά κουλαστήκαμε λιγάκι. Διάλλειμα τώλα!

(Ελεύθερη πτώση στους καναπέδες με τον γλυκούλη να χοροπηδά πάνω μου για να βολευτεί όσο το δυνατόν καλύτερα. Πριν ακόμα ανακτήσω τις δυνάμεις μου προχωρούμε στο επόμενο στάδιο)

3. Μαραθώνιος μετά φιλαρμονικής

- Μαμά! Ντούπα - Ντούπα με το τύμπανο!

(Αρπάζει το τουμπερλέκι που έχουμε δίπλα από τους καναπέδες και αρχίζει να τρέχει ξανά -βλέπε στάδιο 1- χτυπώντας το τουμπερλέκι και ουρλιάζοντας Ντούπα - Ντούπα! μέχρι νέας πτώσης στους καναπέδες)

4. Ασκήσεις γράμμωσης-χώνευσης.

- Μαμά! Κούνια μπέλα!
- Δεν μπορώωωωωωωωωωωω. Άσε με!
- Μπολείς.

(Προσγειώνεται πάνω μου κοιτώντας με όλο νάζι και παρακάλια. Δεν αντιδρώ. Συνειδητοποιεί ότι βολεύτηκε λάθος και παίρνει τη σωστή θέση. Με ξανακοιτά σχεδόν επιτακτικά. "Είμαι ο άντρας και κάνω κουμάντο".)

- 20 φολές!

(Τον αρπάζω στα χέρια -με το αριστερό χέρι κάτω από το λαιμό του και το δεξί κάτω από τα πόδια του- και αρχίζω να τον σηκώνω από τα πόδια μου μέχρι το πρόσωπό μου ξανά και ξανά μετρώντας μέχρι το 20 ενώ ξεπατώνεται στο γέλιο)

5. Αλήθεια περιμένατε και 5ο;

Έχω ήδη καταρρεύσει και ψάχνω μέρος να κρυφτώ ενώ ο μικρός θέλει ξανά κυνηγητό!


Αν δεν καταφέρω να ξεφύγω, τότε συμπληρώνουμε σετ για τετρακέφαλους και κοιλιακους

(βολεύεται πάνω στα πόδια μου, μου δίνει τα χέρια του και αρχίζω να τον κάνω τραμπάλα πάνω στα πόδια μου, πάνω-κάτω, πάνω-κάτω....)

Τρομαχτικό!

Μπορείς πάντα να ξεφύγεις με το πιγκουινάτο, όπου κάθεται πάνω στα πόδια, σου δίνει τα χέρια και αρχίζεις να τον φέρνεις βόλτα βήμα βήμα στο σπίτι ενώ φωνάζει απαιτώντας και μουσική υπόκρουση....
αγαπημένο μουσικό θέμα

"Θα χο(ρ)έψω 1 βαλσάκι
το χο(ρ)ό που τόσο αγαπώ
ένα βαλσάκι, ένα βαλσάκι..."

Δοκιμάστε να το χορέψετε με τον μικρό πάνω σας!

Απορώ ποιος πληρώνει για personnal trainner και γυμναστήρια την σήμερον ημέρα!

Μαμά... Μαμά.... Μαμά....

- Μαμάαααααααααααααααααααααααααα, θέλω να μου β(ρ)εις το τ(ρ)αινάκι!
- Δεν ξέρω πού το έχεις.
(Το έχει σπάσει/πετάξει/καταστρέψει τουλάχιστον 1 χρόνο πριν και η τύχη του αγνοείται έκτοτε).
- Μη στε(να)χω(ρ)ιέσαι μαμά. Θα σε βοηθήσω εγώ να το β(ρ)εις).

Με πήρε από το χεράκι, με σήκωσε, με έδιωξε και συνέχισε να παίζει.

Γιαγιά... ΜΑΜ!

Ο Γλυκούλης, όπως κάθε αρσενικό που σέβεται τον εαυτό του, περπάτησε νωρίς (9 μηνών) αλλά ήταν πολύ βαρύς για να μιλήσει (3 ετών). Εντούτοις αφού περάσαμε τα στάδια του πλένω-τα-πιάτα-και-κάνω-τα-πάντα με τον μπέμπη μέσα στον μάρσιππο, αποφασίσαμε να του το κόψουμε γιατί είχαμε κοψομεσιαστεί όλοι... και αμέσως αποφάσισε να περπατήσει, χωρίς να μπουσουλήσει στο ενδιάμεσο. Περπάτησε και άρχισε η ιστορία να τρέχει ξωπίσω του για να τον προλάβει....

Μια μέρα ήταν με το pampers του. Το βγάζει και πηγαίνει στην γιαγιά του. Κάτι καφέ στα χέρια του τον γέμιζε χαρά και ολοκλήρωση. Με χαμόγελα και μουγκριτά προσπαθούσε να το βάλει στο στόμα της μάνας μου (δεν μιλούσε ακόμα.. είμαστε στο prequel τώρα). Η μάνα μου αντιστεκόταν, εκείνος επέμενε, προσπαθούσε να του ξεφύγει, εκείνος εκεί αποφασισμένος να της βάλει το χέρι στο στόμα. Με τα πολλά σκέφτεται η μάνα μου, τι στο καλό, θα βρήκε καμιά σοκολάτα και θα έτρωγε και τον αφήνει να της το βάλει στο στόμα.

Ω ναι, ήταν αυτό που φαντάζεστε. Σκατούλες!
Φυσικά με την πρώτη γκριμάτσα αηδίας ο μικρός χτυπιότανε στα γέλια. Ήταν προμελετημένο το έγκλημα ενώ η γιαγιά μονολογούσε...

- Καλά μου το λέγανε! Δίκιο είχανε.... Με το κουτάλι θα στα φάω!!!

ΥΣ. για την ιστορία, 1 χρόνο περίπου αργότερα ο μικρός ανακάλυψε το μπουσούλημα και εμείς τη νέα ξεσκονίστρα-σφουγγαρίστρα. Ο Bebis - Bebis ρουφάει τη σκόνη από μακρυά! και ποτέ αθόρυβα!