Είμαι 1 κουτσομπολιάστρα!

Στον δρόμο για τον παιδικό

-Τρέχα γρήγορα μαμά
- Αργήσαμε
- Ναι αργήσαμε γιατί κουτσομπόλιαζες!
- !!!!!!!!!!!!!

(Ο μικρός χάζευε στην τηλεόραση... αλλά είχε έτοιμη την δικαιολογία πριν καν φτάσουμε στην πόρτα του παιδικού σταθμού)

1 Μέρα στο Σχολείο!

-Μαμάααα, δεν θέλω αυτά τα ρούχα!
-Γιατί;
-Γιατί με έχουν δει τα παιδιά με αυτά! (Πέρυσι)
Θέλω καινούρια!!!
- $%^$%&
- Μαμάααα πάει αυτό το βρακί με τα ρούχα;
- Ναι, για κοίτα το σχέδιο στη μπλούζα είναι ίδιο χρώμα με το βρακί
- Αααααα

(Πάμε στον παιδικό)
- Μαμά τι θα κάνεις τώρα;
- Θα πάω σπίτι και θα ρθω να σε πάρω πιο μετά!
- ΟΧΙ! Θα πας στη δουλειά! Να βγάλεις λεφτά να πάρουμε καραμέλες! Και όταν τελειώσεις θα ρθεις να με πάρεις και θα πάμε μαζί στο σπίτι. Όχι εσύ στο σπίτι και εγώ στον παιδικό.

(12:00 επιστροφή στον παιδικό για παραλαβή Γλυκούλη γιατι το κάνανε ημιαργία, μην τους πέσουν τα νεφρά από την μέρα στη δουλειά)
- Μαμά!
- Λέγε
- Γιατί ήρθες τόσο νωρίς; Δούλεψες λίγο και θα πάρουμε λίγα λεφτά! Να πας να δουλέψεις πολύ!

(Προ του ύπνου, φέρνει γύρες σαν πιτόγυρο που ψήνεται στο κρεβάτι και προσπαθεί να πιάσει κουβέντα για να μην κοιμηθεί)
- Μαμάααα
- Λέγε
- Αύριο έχεις ρεπό;
- Όχι, αύριο έχω εφημερία
- Και μετά το αύριο, έχεις ξανά εφημερίδα;

Φιλάκι;

Ετοιμαζόμαστε για την πρωινή εκκένωση του σπιτιού. (Αυτό δεν είναι αποχώρηση αλλά απόβαση του ελληνικού στρατού). Ο μικρός είναι έτοιμος, με το μπουφάν του και του λέω

- Μικρέ έλα να σε φιλήσω

*μου γυρίζει την πλάτη*

- Φιλάκι;

*κάνει ότι δεν ακούει.*

Τον αρπάζω λοιπόν και του ρίχνω 1 ζβουριχτό φιλί στο μάγουλο

-ΓΜΦΦΦΦ!

Με έκδηλη έκφραση αηδίας αρχίζει να τρίβει το μάγουλό του με το χέρι του σε μια απέλπιδα προσπάθεια να καθαριστεί.

- ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΦΙΛΗΣΕΣ??????????????

Νονά - Για να σου δώσει την δύναμή της, να 'χεις στον παιδικό.

Το σκέφτεται για λίγο...

Για λίγο είπα.

Και συνεχίζει να τρίβεται καθώς απομακρύνεται!

Μεγαλώνω τον Αρτέμη Μάτσα!

Ο μικρός τριγυρίζει βρεγμένος αλλά πάντα το ίδιο φωνακλάς στον παιδικό. Τον εντοπίζει μία από τις δασκάλες και τον ρωτά:
- Πού βράχηκες;
- Στη βρύση
Πάνε στη βρύση και βλέπει έντρομη όλα τα παιδιά να πλατσουρίζουν.
- Ποιος άνοιξε τη βρύση;;;;
Με τη μία ο μικρός σηκώνει το χέρι ψηλά και το κατεβάζει, δείχνοντας με τον δείκτη σε διάταση 1 άλλο παιδάκι.
- Αυτός! Ο Γιαννάκης!!!
Σηκώνει τον δείκτη του δεξιου χεριού η δασκάλα και κάνει:
- Αχ Γιαννάκη! Αχ Γιαννάκη! Αχ!

Από πίσω ο μικρός παίρνει την ίδια στάση, το σοβαρό του βλέμμα, τεντώνει τον δείκτη του και επαναλαμβάνει
- Αχ Γιαννάκη! Αχ Γιαννάκη! Αχ!!!

Μέχρι που έφυγε ο Γιαννάκης είχε μια ουρά να του φωνάζει:
- Αχ Γιαννάκη! Αχ Γιαννάκη! Αχ!!!

(Οι πληροφορίες ότι την βρύση την είχε ανοίξει ο γλυκούλης ελέγχονται ως ανακριβείς)

O κομμουνισμός πάει παιδικό

Μέρα 1η

Ένας παππούς πάει στον παιδικό. Ο μικρός μυρίζεται στον αέρα την ζάχαρη με τον ίδιο τρόπο που ένας σκύλος θα μυρίσει τον φόβο. Ο παππούς κάνει χάζι τον γλυκούλη με τις ατάκες του και βγάζει από την τζέπη του και του δίνει καραμέλες. Ο μικρός τις αρπάζει και βγαίνει στην αυλή στον παιδικό.

- Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΕΧΕΙ ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ!

Και τα παιδιά ορμούν ουρλιάζοντας μέσα στην τάξη, που ήταν ο παππούς για να του απασπάσουν καραμέλες
(Ο γλυκούλης δεν μοιράζεται ποτέ φαγητό και ιδιαίτερα γλυκό).

Μέρα 2η

Ο παππούς επιστρέφει στον παιδικό. Ο μικρός την έχει στήσει καραούλι και τον περιμένει. Ορμά πάνω του, ψάχνει τις τσέπες του και ανακαλύπτει σοκολατάκια. Τα βουτά και κάνει μεταβολή, να τρέξει στην αυλή. Τον αρπάζουν στον αέρα και του λένε:

- Εδώ θα τα φας, να μην σε δουν τα παιδάκια γιατί ο παππούς δεν έχει άλλα.

Μπουκώνεται στα γρήγορα ο μικρός, χαμογελά αθώα κι βγαίνει έξω. Με το που βγαίνει, βάζει φωνή.

- Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ!!!!

Η κ. Μαργαρίτα

Τη στιγμή που όλοι έβαζαν στοιχήματα για τον παιδικό με την εκδοχή "θα με αποβάλλουν" να μάχεται σώμα με σώμα με την εκδοχή "θα μου τις βρέξουν και δεν θα θέλω να ξαναπατήσω", η κ. Μαργαρίτα έκανε τη διαφορά και όχι μόνο πήγα και κάθισα στον παιδικό αλλά κάνω φασαρία για να πηγαίνω μέχρι και τα Σαββατοκύριακα και τα απογεύματα.

Καθώς είμαι πολύ γλυκούλης και όμο(ρ)φος όπως διαπίστωσε -και εγώ το υιοθέτησα και συστήνομαι έτσι έκτοτε-, με ανέλαβε και με προσέχει κατ' αποκλειστικότητα. Μου αλλάζει ρούχα γιατί λερώνομαι όλη την ώρα, με προσέχει να τρώω λίγο - λίγο (όπως λέει και η κυρία Δέ(σ)ποινα) για να μην κάνω εμετό και προπάντων όλο και κάποιο γλυκό κρύβει μόνο για μένα, που το ανακαλύπτω πάντα χωμένος στα ντουλάπια και το ψυγείο του παιδικού.

Στον παιδικό έχω εξηγήσει (κυρίως χειρωνακτικά) στα υπόλοιπα παιδιά ότι εγώ κάνω κουμάντο (μέχρι και συμμορία έχω οργανώσει) και προπάντων φασαρία. Παρ' όλα αυτά δεν εννοούν να το καταλάβουν όλοι.

Έτσι, ένα παιδάκι μια μέρα έκλαιγε όλη την ώρα. Εκνευρίστηκα γιατί μόνο εγώ έχω το δικαίωμα να κάνω φασαρία. Δεν έκανα τίποτα. Η κυρία Μαργαρίτα πήγε να το ηρεμήσει. Πάλι δεν είπα τίποτα. Εκείνο δεν ηρεμούσε. Ούτε έκανα, ούτε είπα τίποτα. Αφού η κυρία Μαργαρίτα διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να το ηρεμήσει, του είπε γεμάτη απόγνωση "Σταμάτα, σε παρακαλώ. Με πονάει το κεφάλι μου!" Σηκώθηκα, του έριξα ένα κατακέφαλο, χωρίς να πω τίποτα και επέστρεψα στη θέση μου.

Έβγαλε αμέσως το σκασμό.

Έτσι καθαρίζει ο άντρας όταν βασανίζουν τα κορίτσια του.

Έβηξε κανείς;