Πατεντάραμε το φτηνότερο pc... ever!

ή αλλιώς Κρεμάστρες νο2 (the sequel)

Ο μικρός έχει πάρει τις κρεμάστρες και αφού ξεχώρισε 2 που ήταν για παιδικό μπλουζάκι και παντελονάκι (και σχήμα πεντάγωνο) κατάφερε να τις μπλέξει υπό γωνία 90 μοιρών. Τις τοποθέτησε στο γραφείο γεμάτος σοβαρότητα και με την πλάτη στη γιαγιά της απευθύνει το λόγο.

- Σας παρακαλώ να μην με ενοχλήσει κανείς. Συνδέω το pc στο internet. Περιμένετε σας παρακαλώ. Περιμένετε. Συνδέθηκα!

Το τζάμπα pc όπως είδατε προσφέρει και τζάμπα σύνδεση στο internet.
(Πραγματικό κόστος αγοράς 0 καθώς ούτε τις κρεμάστρες τις είχαμε αγοράσει αλλά μας τις δώσαν τζάμπα στο μαγαζί με τα παιδικά.)

Μικρέεεεε

Ο μικρός βρίσκεται στο σαλόνι. Αρνείται πεισματικά να καθίσει πίσω στον καναπέ και είναι όλη την ώρα με την μούρη κολημένη στην τηλεόραση, αλλάζοντας κανάλια και δυναμώνοντας συνεχώς την ένταση.

- Μικρέ, έλα πίσω!

- Μικρέ, λίγο φωνή!

- Μικρέ, φύγε από εκεί!

- Μικρέ....

- Μικρέ....

- Μικρέ πήγαινε στην γιαγιά σου!!!

Ο μικρός κλείνει την τηλεόραση από το κουμπί, χωρίς να πει λέξη και αποχωρεί με το κεφάλι ψηλά.

(Αφού δεν βλέπω εγώ τηλεόραση δεν θα δει κανείς!)

Περί κινητής τηλεφωνίας ο λόγος

- Νονά θέλω τα ψαράκια! (παιχνίδι στο κινητό)
- Δε στο δίνω.
Μετά από την επιμονή του μικρού η νονά αρπάζει το κινητό και κλειδώνεται στο μπάνιο. Μια φωνή σκίζει τη σιωπή.
- ΜΑΜΑ ΤΟ ΚΑΤΟΥΛΗΣΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!

Το ντουλαπο-τηλέφωνο

Το ντουλαπο-τηλέφωνο είναι το νέο πατενταρισμένο του τηλέφωνο. Κανένας στο σπίτι δεν παθαίνει πανικό και μπορεί να τηλεφωνεί όπου και όσο συχνά θέλει!
Φυσικά και έχουμε αρκετές ντουλάπες στο σπίτι αλλά μόνο μία και ειδικά ένα συγκεκριμένο φύλλο της έχει τις ιδιότητες του ντουλαπο-τηλέφωνου.

Όταν ο μικρός θέλει να τηλεφωνήσει, ορμά στη ντουλάπα και αρχίζει να χτυπά με το δείκτη τα φανταστικά πλήκτρα της ντουλάπας. Αρπάζει το φανταστικό ακουστικό και φωνάζει δυνατά (φαίνεται πως η ασύρματη-δωρεάν ντουλαπο-τηλεφωνία έχει ακόμα κάποια μειονεκτήματα)

- Μαμάαααααααααααααααα! Να αφήσεις το πισί τώλα!
Άσε το πισί και έλα σπίτι!
Άντε!
Άντε γεια!

Κλείνει το τηλέφωνο με το παράσημο της ανοιχτής παλάμης, που προσγειώνεται με δύναμη πάνω στην ντουλάπα.

Άντε γεια!

Το κινητό

- ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!
- Τι έγινε μωρό μου;
- Μου πήρε το κινητό!!!
- Γιατί; Έχεις εσύ κινητό;
- Έχω.
- Δεν έχεις. Της νονάς είναι.
- ΕΧΩ ΣΟΥ ΛΕΩ!!!

(Μπουνιές, σπρωξιές και άλλες μπουνιές... καθώς και φωνές μέχρι που βγαίνει η νονά.)

- Έλα να πιούμε το γάλα και μετά θα σου δώσω το κινητό.

(Ακόμα 1 τελευταία σπρωξιά σε μένα την ώρα που με προσπερνούσε τρισευτυχισμένος κρατώντας την νονά από το χέρι καθώς θα του ξανάδινε το κινητό.)

- Άντε μαμά!!!

(Και μούτρα σε μένα!)

Μαμά! Είδα Όνει(ρ)ο!

- Και τι όνειρο είδες;
- Είδα τη νύχτα... και το φεγγάρι... και τη μέρα!

(Το μόνο όνειρο που λέει και κάθε φορά, που ξυπνά έρχεται να μας το πει δηλαδή ότι είδε τη νύχτα... και το φεγγάρι... και τη μέρα...)


(Απόγευμα. Έχω το laptop κλειστό και για να μην το ανοίξει του λέω τη συνηθισμένη ατάκα, ότι κοιμάται και ξεκουράζεται. Έρχεται τρέχοντας λοιπόν να το ανοίξει και μου λέει)

- Ξύπνησε!
- Όχι. Κοιμάται ακόμα!
- Είδε όνειρο! Τη νύχτα... και το φεγγάρι... και τη μέρα!!! Ξύπνησε τώρα

και το ανοίγει!

OYAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

Γιαγιά - ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΚΛΑΙΕΙ??????????? Ε?????????????????
Spark - Tου τραβάμε τ' αυτιά.
Γιαγιά - Τι σου έκανε, ε; Πες μου εμένα!
Γλυκούλης - Μου πήρε το πισιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!

Μαμάαααααααααααααααααααααα

(Ο μικρός δίπλα μου με το 1 χέρια αγκαλιά και με το άλλο γράφω στο laptop) ενώ αυτός βλέπεις στρουμφάκια στην τηλεόραση.

- Μαμάαααααααααααααααααααα! Εγώ κλαίω!
- Γιατί μωρό μου;
- Πάρε με αγκαλιά
- Αγκαλιά δεν σε έχω;
- Μαμά. Εγώ στε(να)χω(ρ)ιέμαι.
- Γιατί αγάπη μου;
- Θέλω αγκαλιά.
- Αγκαλιά δεν σε έχω;
- ΘΕΛΩ ΑΓΚΑΛΙΑ!
- Μήπως θες να έρθεις πάνω μου αγκαλιά για να μου πάρεις το πισί;
- ΝΑΙ!!!

ΕΓΩ ΚΛΑΙΩ!

-Εγώ κλαίω!
- Τι έχεις μωράκι μου;
- Έχω μίμι στο χεράκι μου. (Ένα μικροσκοπικό γδαρσιματάκι)
- Να το κάνω εγώ μάκια να περάσει.
- ΕΓΩ ΚΛΑΙΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ
- Το έκανα μάκια θα περάσει.
- Θέλω αυτοκόλητο να μου βάλεις!
- Δεν έχω. Πέρασε τώρα.
- Εγώ κλαίω!
- Καλά αφού κλαις και έχεις μίμι δεν θα παίξεις καθόλου στο πισί για να περάσει το μίμι.
- ΜΙΑ ΧΑΛΑ ΕΙΝΑΙ!

O Bebis - Kolies και ο αντιπερισπασμός

(Κάθομαι στον καναπέ του σαλονιού με το laptop ανοιχτό στα γόνατα. Ο μικρός ξυπνάει, ανεβαίνει στον καναπέ και έρχεται στο πλάι πιάνοντάς με σφιχτά από το λαιμό και κρεμιέται - εξού και η γνωστή στάση bebis-kolies-).

- Μαμά... εγώ κλαίω. Κάνε με 'φιχτή αγκαλιά.

(χώνει το πόδι σιγά-σιγά και κάθεται αγκαλιά στα γόνατα κοιτάζοντάς με κατάματα.)

- Εγώ κλαίωωωωω. Κάνε με 'φιχτή αγκαλιά.

(Μετά από λίγο γυρίζει, κάθεται με την πλάτη του στο πρόσωπό μου και προσπαθεί να πάρει το laptop. Με μία αστραπιαία κίνηση τον βάζω στην άκρη.)

- Κλαίω. 'Φιχτή αγκαλιά.

(Bebis-kolies ΙΙ. Παραιτούμαι. Πάω να απομακρύνω το laptop για να το κλείσω. Ο μικρός κατεβαίνει στο πάτωμα. Πολύ ήρεμα το δέχτηκε ότι το laptop θα κλείσει. Περίεργο. )

- Μικ(ρ)ό Διάλλειμμα τώλα.

(Μου δίνει την αγκαλιά του (σ.μ. το μαξιλαράκι του.)
Την πιάνω....
μου παίρνει το laptop και κάνει μεταβολή να φύγει.)

Quiz: Αγαπημένο παιχνίδι που έσερνε πίσω του...

για μήνες μέσα στο σπίτι μόλις περπάτησε.

- Το ποντίκι του ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Bebis multitasking

2 πάματα θέλω στο πισί. Το γ(ρ)άψιμο (word) και την αλεπού (mozzila). Μισό - Μισό. Το φτιάχνω. Μεγάλα γ(ρ)άμματα, κόκκινα, μπλε και το "ακαντού - ντου - ντου"

(youtube... ω ναι ξέρει και τα βρίσκει από τα Bookmarks, ξέρει να τα ψάχνει και να κάνει λίστα με αγαπημένα όπως και να σερφάρει γενικώς)

Δε με γελά η μαμά. Ξέλω. Όταν λέει πωθ το βάζει για νάνι και το κλείνει και κατεβάζει την οθόνη, δεν κάνει νάνι.

Πάω στην γ(ρ)αμμή στην άκ(ρ)η και πάω εδώ και εκεί και πιο κει και κλείνει.

Τώλα μ' αλέσει το μαύλο το γάψιμο (γραμμή εντολών MS-DOS). Η μαμά φωνάζει και το κλείνει αλλά εμένα μ' αλέσει να γάφω εκεί.

Να πάλει η μαμά το μικό κόκκινο πισί. (Ένα παιδικό- κουδουνίστρα)

Δεν το θέλω. Εγώ θέλω το μαύλο το μεγάλο. Να βγάζω φωτογ(ρ)αφίες, να βάζω μουσική,(windows media player, winamp με εναλλαγή μουσικών και φωτορυθμικών μέχρι να βρει αυτά της αρεσκίας του), να βάζω την μπαντούα! (ζωγραφική).

Το θέλω δικό μου και εγώ κλαιιιιιιιιιιιιιιιιιιωωωωωωωωωωωωωωωωω όταν μου το

παί(ρ)νουν.

Έχω μία δουλίτσα στο πισίιιιιιιι.

Γιαγιαααααααααααααααααααααααααα η μαμά μου το πήηηηηηηηηηηηηλε!

Κουλάστηκα τώλα. Λίγο διάλλειμα τώλα.

Να μην ακούω φωνούλες. ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣςςςςς. Σιωπή.

- Τι κάνεις εκεί με τον υπολογιστή μου;

(Γλυκούλης) -Δε σε φώναξε κανείς να 'ρθεις!

'τυπωτη!... 'τυπωτή!

Την πρώτη μου λέξη την είπα όταν ήμουν ενός έτους. "'τυπωτή" (=εκτυπωτή). Ο εκτυπωτής μου έκανε εντύπωση, αυτό είπα. Το επανέλαβα κάποιες φορές και για τα επόμενα 2,5 χρόνια δεν ξαναείπα κουβέντα. Ούτε μαμά, ούτε μαμ. Τίποτε. Μούγκαφον.

Βολευόμουν με την νοηματική, μέχρι τη στιγμή που πήγα στον παιδικό. Εκεί ανακάλυψα πως οι υπόλοιποι πιτσιρίκοι επέμεναν να μην με καταλαβαίνουν, παρ' όλα τα κατακέφαλα που τους έριχνα. Δεν μου άφησαν άλλη επιλογή.

Αναγκάστηκα να μιλήσω.

Και καλοσόρισα το πισί στη ζωή μου.